Een van mijn weinige bezigheden in dit asielcentrum is schaken, anders heb ik niet echt een hobby. Als ik schaak, dan doe ik dit altijd met als inzet een aantal sigaretten, zo kan ik er toch nog iets aan verdienen.
Vandaag heb ik eens geschaakt tegen Shaukat, niemand moet die man hebben. Ik denk dat dit komt omdat Shaukat zijn vrouw zo slecht behandelt, zoals Shaukat heb ik hier nog niemand zijn vrouw zien afrossen. Sinds de dag dat Shaukat zijn vrouw zelf gevraagd heeft voor de overplaatsing naar een ander asielcentrum, zie ik dat hij er telkens zo bedroefd en boos bijzit.
Wat mij bezielde weet ik niet, maar Shaukats jankmuil hing me de keel uit en ik daagde hem uit in een schaakduelletje. Omdat hij zo aandrong, verhoogde ik de inzet van dit duel naar vijf sigaretten. Als ik had gewild had ik in slechts enkele seconden het hele spel gewonnen, maar ik dacht: ik doe het rustig vandaag, de stakker is zijn vrouw kwijt. Ik gaf hem zelfs tot drie keer toe de kans mijn beste stuk te pakken, maar neen, die Shaukat is te dom en klooit maar aan. Toen dacht ik: "Bon, het heeft lang genoeg geduurd, ik doe wat ik al een uur geleden had kunnen doen. Ik ben gewonnen. Ik zag dat Shaukat boos werd en precies zoals ik had verwacht gooide hij in 1 ruk het hele schaakbord naar de andere kant van de ontspanningszaal. Ik begon er al spijt van te krijgen dat ik die eikel uit zijn kamer heb gehaald om met mij een spelletje te spelen. Hij verdient mijn vriendschap niet. Toen moest ik horen dat ik hem heb bedrogen en dat ik in het geniep stukken heb verwisseld. Ik kreeg mijn sigaretten niet en dat is juist waar ik helemaal niet tegen kan, woord is woord. Ik wou hem pijn doen, dat was het enigste wat hij verdiende, maar ik durfde niet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten